Porównajmy:
| Księga Zachariasza | Ewangelia wg Mateusza |
|---|---|
| Dobry Pasterz | Zły Judasz |
| na polecenie Boga | z własnej inicjatywy |
| opiekował się stadem (ludem Izraela) | zaplanował zdradzić Jezusa |
| dlatego | |
| potem | przedtem |
| zwrócił się o zapłatę | |
Okazuje się, że oprócz tego, że ktoś zwraca się o zapłatę za jakieś działania, nic się nie zgadza. Pozostałe elementy obu narracji są wręcz sobie przeciwstawne.
Przyjrzyjmy się następnej scenie:
| Zdrajcy Narodu lub: Wierni Izraelici [1] | Źli Arcykapłani |
| wypłacili | |
| Dobremu Pasterzowi | Złemu Judaszowi |
| trzydzieści srebrników | |
| za wykonaną | za obiecaną |
| pracę wysłannika Boga | zdradę wobec Jezusa |
| co zostaje nazwane | |
| (od razu przez Boga) | (dużo później przez autora tekstu) |
| oszacowaniem Boga | oszacowaniem Jezusa |
Zgadza się wypłacona kwota, pojawia się podobne sformułowanie o oszacowaniu, odpowiednio Boga i Jezusa. Reszta kluczowych elementów nie pasuje tak bardzo, jak to tylko możliwe – tworzą pary przeciwieństw. Następujące potem wydarzenia ukazują kolejne rozbieżności:
| — | Zły Judasz razem z innymi uczniami uczestniczy w wieczerzy paschalnej z Jezusem. |
| Zły Judasz wydaje Jezusa Złym Arcykapłanom. |
| Dobry Pasterz | Zły Judasz |
| na polecenie Boga | z własnej inicjatywy |
| zaraz po otrzymaniu zapłaty | dopiero po uwięzieniu Jezusa |
| rzuca otrzymane pieniądze w świątyni, | |
| do skarbony (skarbca). | ale nigdy nie trafiają do skarbca. |
| — | Zły Judasz popełnia samobójstwo. |
| Źli Arcykapłani z własnej inicjatywy biorą trzydzieści srebrników, które wcześniej dali Złemu Judaszowi, i kupują za nie Pole Garncarza. (co ma być wypełnieniem proroctwa) |
Znaczące części opowieści ewangelisty nie mają żadnych odpowiedników w Księdze Zachariasza. Nawet poza nimi wspólny okazuje się tylko jeden element: pieniądze rzucone w świątyni. Jednak osoba, powód i okoliczności są zupełnie inne. Historia opowiadana przez Mateusza nie tylko nie stanowi spełnienia wydarzeń opisanych przez Zachariasza, ale wręcz wygląda jak antyspełnienie.
[1] Według greckiego tłumaczenia, Septuaginty, Dobry Pasterz otrzymał zapłatę od „Kananejczyków”, których rozumie się jako „handlarzy owiec” i interpretuje się ich jako zdrajców narodu. Natomiast według tekstu hebrajskiego, pasterzowi zapłacili „uciśnieni z trzody”, co oznacza wierną Bogu część ludu powierzonego jego opiece.
